نفس زیر عرق می پرورد شرم حباب اینجا

به سرها چرم گاوی می کشد تا کوس می سازد

تو خواهی شور عالم گیر و خواهی غلغل محشر

فلک زین رنگ چندین نغمه ها محسو س می سازد

به پاس آبرو هر شمع با فانوس می سازد

خموشی ختم گفت وگوست لب بربند و فارغ شو

همین یک نقطه کار درس صد قاموس می سازد