به پاس آبرو هر شمع با فانوس می سازد

تو خواهی شور عالم گیر و خواهی غلغل محشر

فلک زین رنگ چندین نغمه ها محسو س می سازد

نفس زیر عرق می پرورد شرم حباب اینجا

خموشی ختم گفت وگوست لب بربند و فارغ شو

همین یک نقطه کار درس صد قاموس می سازد

چه سحر است این که افسونکاری مشاطه حیرت