چه سحر است این که افسونکاری مشاطه حیرت

به پاس آبرو هر شمع با فانوس می سازد

خموشی ختم گفت وگوست لب بربند و فارغ شو

همین یک نقطه کار درس صد قاموس می سازد

به دستت می دهد آیینه و طاووس می سازد

به یاد آستانت گر همه چین بر جبین بندم

ادب لب می کند ایجاد و وقف بوس می سازد