ادب لب می کند ایجاد و وقف بوس می سازد

چه سحر است این که افسونکاری مشاطه حیرت

به دستت می دهد آیینه و طاووس می سازد

به یاد آستانت گر همه چین بر جبین بندم

فغان بی وجد نازی نیست کز دل برکشد بیدل

برهمن زاده ای در دیر ما ناقوس می سازد