زین ثابت و سیار سراغم چه خیال است

بر آتش من ناز تو دامان سحر زد

بی روی تو از سیر چمن صرفه نبردم

هر لاله که دیدم شبیخونم به نظر زد

گردیدن رنگم به در چرخ دگر زد

بی برگ طرب کرد مرا قامت پیری

خم گشتن این نخل به صد شاخ تبر زد