گردیدن رنگم به در چرخ دگر زد

بی روی تو از سیر چمن صرفه نبردم

هر لاله که دیدم شبیخونم به نظر زد

زین ثابت و سیار سراغم چه خیال است

بی برگ طرب کرد مرا قامت پیری

خم گشتن این نخل به صد شاخ تبر زد

افسون شعور از نفسم دود برآورد