می خواست به سنگم زند آخر به گهر زد

ما را ز بهارت چه رسد غیر تحیر

تمثال گلی بودکه آیینه به سر زد

دشنامی از آن لعل شنیدم که مپرسید

بیدل دل ما را نگهی برد به غارت

آن گل که تو دیدی چمنی بود نظر زد