بیدل دل ما را نگهی برد به غارت

تمثال گلی بودکه آیینه به سر زد

دشنامی از آن لعل شنیدم که مپرسید

می خواست به سنگم زند آخر به گهر زد

آن گل که تو دیدی چمنی بود نظر زد