همی گفت زین گونه تا تیره گشت

برانم که او بودشان رای زن

از آمل کس آمد ز کارآگهان

همه فاش کرد آنچ بودی نهان

ز گفتار چشم یلان خیره گشت

چو سازدندگان شمع ومی خواستند

همه کاخ ا ورا بیاراستند