به تن ز موج دود رعشه ناگهان اش و لرزد

به عرصه ای که شود پرفشان نهیب خدنگت

فلک چو شست ببوسد زه کمانش و لرزد

خیال چین جبینت به بحر اگر بستیزد

گداخت زهره نظاره دورباش حیایت

چو شب روی که کند بیم پاسبانش و لرزد

شکسته رنگی عاشق اگر رسد به خیالش