خرمن عمر ترا سوخته یا می سوزد

برق سودای تو در پرده اندیشه ما

کس چه داند که چها سوخته یا می سوزد

رشحه فیض قناعت بطلب کاتش حرص

ساز هستی که حریفان نفسش می خوانند

تا شود گرم نوا سوخته یا می سوزد

ای شرر ترک هوس گیر که تا دم زده ای