همه گر شیر باشد زهره اش چون آب می ریزد

تو شمشیر حقی هر کس ز غفلت با تو بستیزد

همان د رکاسه ی سر خون او را گردنش ریزد

به هرجا در رسد آوازه کوس ظفر جنگت

غبار موکبت هرجا نماید غارت آهنگی

حسود از بی پر و بالی به دوش رنگ بگریزد

ببالد آفتاب اقتدار از چرخ اقبالت