بقدر اعتبار آیینه دارد جوهر هرکس

تحیر نقش بندد گر نگاهی فرد برخیزد

اگر این است نیرنگ اثر زخم محبت را

نفس از سینه چون صبحم قفس پرورد برخیزد

ز جرات گیر اگر مو بر تن نامرد برخیزد

ز املاک هوس ، دل نام کلفت مزرعی دارم

چو زخم آنجا همه گر خنده کارم درد برخیزد