جنون زین دشت و در هر جا غبار وحشتم گیرد

که آتش در نیستان چون فتد آهنگ برخیزد

گر آزادی درین زندان سرا تا کی به خون خفتن

دل بی مدعا از هر چه گردد تنگ برخیزد

کنم گردی که دور از من به صد فرسنگ برخیزد

فلک در گردش است از وهم ممکن نیست وارستن

مگر از پیش چشم این کاسه های بنگ برخیزد