به حرف و صوت ازین کهسار نتوان برد افسردن

کنم گردی که دور از من به صد فرسنگ برخیزد

فلک در گردش است از وهم ممکن نیست وارستن

مگر از پیش چشم این کاسه های بنگ برخیزد

قیامت صور بندد بر صدا تا سنگ برخیزد

گرانجانی مکن تا ننگ خفت کم کشد همت

که هر کس مدتی یکجا نشیند لنگ برخیزد