که از تحسین این بی دانشان دشنام می خیزد

نه اشک اینجا زمین فرساست نی آهی هوا پیما

غبار بی عصاییها به این اندام می خیزد

سخن در پرده خون سازی به است از عرض اظهارش

جنون آهنگ صید کیست یارب مست بیتابی

که چون زنجیر، شور از حلقه های دام می خیزد

عروج عشرت است امشب ز جوش خم مشو غافل