که جوش الامان از جان خاص و عام می خیزد

بهار حیرت ست اینجا نه گل نی جام می خیزد

ز هستی تا عدم یک دیده بادام می خیزد

خروش فتنه زان چشم جنون آشام می خیزد

دلیل شوق نیرنگ تماشای که شد یارب

که آب از آینه چون اشک بی آرام می خیزد

چه امکان ست صید خاکساران فنا کردن