که سرتا پای من بگدازد و یک چشم تر ریزد

نی ام فرهاد لیک از دل گرانی کلفتی دارم

که بار ناله من بیستون را از کمر ریزد

در این گلشن چو شبنم از محبت چشم آن دارم

مجویید از هجوم آرزو غیر از گداز دل

کف خون است اگر این رنگ ها بر یکدگر ریزد

جهان را اعتباری هست تا نیرنگ مشتاقی