نامه گر به راه افکند عذرخواه قاصد باش

کاین درشتی طبعت از چه رنده می ریزد

گرد ناتوان ما چند بر هوا باشد

گر همه فلکتازست بال کنده می ریزد

بالها چو شمع اینجا از پرنده می ریزد

جوهر تلاش از حرص پایمال ناکامی ست

هر عرق که ما داریم این دونده می ریزد