گرکسی تا پای دیوارش رسد صحرا رسد

عالمی را بی بضاعت کرد سودای شعور

نقدی از خود کم کند هرکس به جنسی وارسد

راحت آبادی که وحشت بانی آثار اوست

نور شمع عزتم اما در این ظلمت سرا

عالمی پهلو تهی سازدکه بر من جا رسد

همچو بوی غنچه از ضعفی که دارم در کمین