صدا ز خویش گذشته ست هر کجا برسد

کسی به می نکند چاره خمار وفا

پیامی از تو رسد قا دماغ ما برسد

سبکروان ز غم زاه و منزل آزادند

تمامی خط پرگار بی کمالی نیست

دعا کنید سر ما به نقش پا برسد

ز آه ، بی جگر چاک بهره نتوان برد