به حال پیکر بیجان گربستن دارد

فتادگی بلدیم از عصا که می پرسد

درین حدیقه چو شبم نشسته ایم همه

سراغ خانه خورشید تا که می پرسد

مرا دمی ه توگشتی جداکه می پرسد

غبار دشت عدم سخت بی پر و بال است

اگر تو پا نزنی حال ما که می پرسد