ای زندگی به حسرت وصل اضطراب چیست

هرجا رسد خیال و نظر بی قدم رسد

قسمت نفس شمار درنگ و شتاب نیست

باور مکن که نان شبت صبحدم رسد

بنشین دمی که قاصد ما از عدم رسد

هنگام انفعال حزین است لاف مرد

چون نم کشیدکوس برآواز خم رسد