نخل یاسیم که در باغ طرب خیز هوس

دیدنی نیست که آخر به شنیدن نرسد

ای طرب در قفس غنچه پرافشان می باش

صبح ما رفت به جایی که دمیدن نرسد

ثمر ما به تمنای رسیدن نرسد

بی طلب برگ دو عالم همه ساز است اما

حرص مشکل که به رنج طلبیدن نرسد