بی طلب برگ دو عالم همه ساز است اما

صبح ما رفت به جایی که دمیدن نرسد

نخل یاسیم که در باغ طرب خیز هوس

ثمر ما به تمنای رسیدن نرسد

حرص مشکل که به رنج طلبیدن نرسد

شرر کاغذت آماده صد پرواز است

صفحه آتش زن اگر مشق پریدن نرسد