برویم در پی ات آنقدر که به ما ز ما خبری رسد

چقدر ز منت قاصدان ، بگدازدم دل ناتوان

به بر تو نامه بر خودم ، اگرم چو رنگ پری رسد

نگهی نکرده ز خود سفر، ز کمال خود چه برد اثر

شرر، طبیعت عاشقان ، به فسردگی ندهد عنان

تب موج ما نبری گمان ، که به سکته گهری رسد

به کدام آینه جوهری ، کشم التفاتی از آن پری