تب موج ما نبری گمان ، که به سکته گهری رسد

نگهی نکرده ز خود سفر، ز کمال خود چه برد اثر

برویم در پی ات آنقدر که به ما ز ما خبری رسد

شرر، طبیعت عاشقان ، به فسردگی ندهد عنان

به کدام آینه جوهری ، کشم التفاتی از آن پری

مگر التماس گداز من به قبول شیشه گری رسد

به تلاش معنی نازکم ، که درین قلمرو امتحان