تو اگر ز خود روی اینچنین به تو از تو خوبتری رسد

به چنین جنونکده ستم ، ز تظلم توکراست غم

به هزار خون تپد از الم ، که رگی به نیشتری رسد

همه جاست شوق طرب کمین ، ز وداع غنچه گل آفرین

به هزارکوچه دویده ام ، به تسلیی نرسیده ام

ز قد خمیده شنیده ام ، که چو حلقه شد به دری رسد

زکمال نظم فسون اثر، بگداخت بیدل بیخبر