چه قیامت است بر آن هنرکه به همچو بی هنری رسد

به هزارکوچه دویده ام ، به تسلیی نرسیده ام

ز قد خمیده شنیده ام ، که چو حلقه شد به دری رسد

زکمال نظم فسون اثر، بگداخت بیدل بیخبر