آخر این کهسار سنگش بر فلاخن می رسد

با فقیران ناز خشکی ننگ تحصیل غناست

چرب و نرمی کن اگر نانت به روغن می رسد

درکمین خلق غافل گر همین صوت و صداست

دعوی دانش بهل از ختم کار آگاه باش

معرفت اینجا به خود هم بعد مردن می رسد

مقصد سعی ترددها همین واماندگیست