آنچه ز سجده گل کند نیست به ساز سرکشی

نشئه گوشه دل از دیر و حرم نمی رسد

سر به هزار سنگ زن درد بهم نمی رسد

من همه جا رسیده ام نی به قلم نمی رسد

نیست کسی ز خوان عدل بیش ربای قسمتش

محرم ظرف خود نه ای بهر تو کم نمی رسد