کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 116

لب شوی بگرفت ناگه بمشت

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 113

    همان پنج تن را بر خویش خواند

    #
  2. 114

    به نزدیکی خوابگه برنشاند

    #
  3. 115

    چو شب تیره شد روشنایی بکشت

    #
  4. 116

    لب شوی بگرفت ناگه بمشت

    انتخاب‌شده
  5. 117

    ازان مردمان نیز یار آمدند

    #
  6. 118

    به بالین آن نامدار آمدند

    #
  7. 119

    بکوشید بسیار با مرد مست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 116 از «بخش ۵۶ - چنین تا برآمد برین چندگاه...» است.