پشت و رویی نتوان بست بر آیینه دل

وهم گو در غم اندیشه فردا باشد

زین گلستان مگذر بیخبر از کاوش رنگ

شاید این پرده نقاب چمن آرا باشد

گل این باغ محال است که رعنا باشد

مژه ای گرم توان کرد در این عبرتگاه

بالش خواب کسی گر پر عنقا باشد