که یارب بر سر ما دود دل بال هما باشد

در آن محفل که تاثیر نگاهت سرمه افشاند

شکست شیشه همچون موج گوهر بی صدا باشد

به چندین شعله می بالد زبان حال مشتاقان

ز بیدردی ست دل را اینقدرها رنگ گردانی

گر این آیینه خون گردد به یک رنگ آشنا باشد

ندارد بزم پیری نشئه ای از زندگی بیدل