صید دلها نتوان کرد مگر از تسلیم

رنجها در خور راحت طلبیدن باشد

اشک چندی گره دیده حیران خودیم

تا نصیب که به راه تو دویدن باشد

طره شاهد این بزم خمیدن باشد

حیرت و لذت دیدار خیالی ست محال

هر که آیینه شود داغ ندیدن باشد