هرقدر زین قفس وهم برآیی مفت است

بی رخت هرچه کشم ناله کشیدن باشد

بسمل شوق مرا از اثرکوچه زخم

تا دم تیغ تو یکدست تپیدن باشد

ناله کم نیست اگر میل رمیدن باشد

چشم بندی ست بهار گل بیرنگی عشق

دیدن یار مبادا که شنیدن باشد