آهی که ما نداربم گو در جگر نباشد

در یاد دامن او ماییم و دل تپیدن

مشت غبار ما را شغل دگر نباشد

نقد حیات تاکی در کیسه توهم

آن به که برق غیرت بنیاد ما بسوزد

آیینه ایم و ما را تاب نظر نباشد

پیداست از ندامت عذر ضعیفی ما