خواهی به خلق روکن خواهی خیال او کن

افسردن ازکف خاک چندان هنر نباشد.

آیینه خانه دل آخر به زنگ دادیم

زین بیش آه ما را رنگ اثر نباشد

در عالم تماشا بر خود نظر نباشد

آسودگی مجویید از وضع اشک بیدل

این جوهر چکیدن آب گهر نباشد