در عرصه ای که بالد گرد ضعیفی ما

ای راحت انتظاران ، هستی ، عدم نباشد

دل داغ سرنوشت است از انفعال تقدیر

تا سرنگون نگردد خط در قلم نباشد

مژگان بلندکردن کم از علم نباشد

از ما سراغ ما کن ، وهم دویی رها کن

جایی که ما نباشیم آیینه هم نباشد