عمری ست گوهر ما رفته ست از کف ما

دل معبد تماشاست ، دیر و حرم نباشد

از شاخ بید گیرید معیار بی بریها

کاین بار برندارد دوشی که خم نباشد

این آبله ببینید زیر قدم نباشد

وحشت کمین نشسته ست گرد هزار مجنون

مگذار پا به خاکم تا دیده نم نباشد