چندان که خمد بی خط پیمانه نباشد

چون شانه کلید سر مویی نتوان شد

تا سینه چاکت همه دندانه نباشد

دل زانوی فکرش همه چشم است که مینا

بی ساخته حسنی ست که دارم به کنارش

مشاطه شوق آینه و شانه نباشد

افسون چه ضرور است به عزم مژه بستن