درین وادی به حیرت هم میسر نیست آسودن

خیال نامد!ری تا کیت خاطرنشین باشد

چه لازم سر نوشتت چون نگین زخم جبین باشد

همه گر خانه آیغغه گردی حکم زین باشد

طراوت آرزو داری ز قید جسم بیرون آ

که سرسبزی نبیند دانه تا زیر زمین باشد