به خود پیچیدن ما نیست بی انداز پروازی

همه گر خانه آیغغه گردی حکم زین باشد

طراوت آرزو داری ز قید جسم بیرون آ

که سرسبزی نبیند دانه تا زیر زمین باشد

کمند موج ما را یکنفس گرداب چین باشد

به قدر جهد معراجی ست ما را ورنه آتش هم

به راحت گر زند خاکسترش بالانشین باشد