به قدر جهد معراجی ست ما را ورنه آتش هم

که سرسبزی نبیند دانه تا زیر زمین باشد

به خود پیچیدن ما نیست بی انداز پروازی

کمند موج ما را یکنفس گرداب چین باشد

به راحت گر زند خاکسترش بالانشین باشد

به حیرت رفته است از خویش اگر شمع ست اگر محفل

نشاط هر دو عالم یک نگاه واپسین باشد