نشاط هر دو عالم یک نگاه واپسین باشد

به قدر جهد معراجی ست ما را ورنه آتش هم

به راحت گر زند خاکسترش بالانشین باشد

به حیرت رفته است از خویش اگر شمع ست اگر محفل

غباری نیست از پست و بلند موج دریا را

حقیقت .بی نیاز ز اختلاف کفر و دین باشد

پی قتلم چه دامن برزند شوخی که در دستش