چراغ خانه زنبور ذوق انگبین باشد

ندارد دامن دشت جنون از گرد پروایی

دل عاشق چرا از طعنه مردم حزین باشد

دو روزی از هوس تاریکی دنیا گواراکن

کف دست توانایی به سودنها نمی ارزد

مکن کاری که انجامش ندامت آفرین باشد

ز سیر آف و رنگ این چمن دل جمع کن بیدل