عمری ست دل خون شده بیتاب گدازی ست

جمعیت از آن دل که پریشان تو باشد

معموری آن شوق که وبران تو باشد

یارب شود آیینه و حیران تو باشد

صد چرخ توان ریخت ز پرواز غبارم

آن روزکه در سایه دامان تو باشد