دامن مکش از ما همه گر تر شده باشد

منسوب دو چشم است نگاهی که تو داری

تا هرچه توان دید مکرر شده باشد

ما صافدلان پرتو خورشید وفاییم

کوبند دل گمشده منظور نگاهی ست

آیینه ما عالم دیگر شده باشد

ما هیچ ندیدیم ازین هستی موهوم