زگل کردن گریه خندیده باشد

حنابی ست رنگ بهار سرشکم

بدانم به پای که غلتیده باشد

طرب مفت دل گرهمه صبح شبنم

به اظهار هستی مشو داغ خجلت

همان به که این عیب پوشیده باشد

ندانم دل از درس موهوم هستی