خلقی به دور گردون مخمور و مست وهم است

با زلف کار دارد دل شانه که باشد

دل در غم حوادث بی نوحه نیست یکدم

درد شکست ازین بیش با دانه که باشد

این خالی پر از هیچ پیمانه که باشد

رنگم به این پر و بال کز خود رمیدنش نیست

گرد تو گر نگردد پروانه که باشد